MADDE - 165: Öğretimde izlenecek programın esasının İslâm akidesi olması icabeder. Derslerin içeriği ve tedrisatın usulü de öğretimde bu esastan ayrılmamak üzere konulur.

MADDE - 166: Öğretim siyaseti, İslâmi zihniyeti ve İslâmi nefsiyeti oluşturmaktan ibarettir. Bütün öğretimin içeriği bu siyaset üzerine kurulur.

MADDE - 167: Öğretimden amaç, fertte İslâmi şahsiyeti oluşturmak ve hayat olaylarıyla alakalı genel ilim ve bilgiler ile insanları yetiştirmektir. Öğretim metodları, bu amacı gerçekleştirecek şekilde kurulur ve bu amacın tersine, hilafına sevk eden her metod men edilir.

MADDE - 168: İslâm ve Arapça ilimleri için haftada verilecek dersler sayı ve zaman bakımından diğer ilimler için verilecek dersler gibi olmalıdır.

MADDE - 169: Öğretimde tecrübi ilimler ve buna bağlı matematik gibi ilimlerle kültürel bilgiler birbirlerinden ayırt edilmelidir. Tecrübi ilimlerle bunlara bağlı olanlar ihtiyaca göre ve herhangi bir öğretim merhalesi ile sınırlandırılmadan öğretilir, fakat kültürel bilgiler, İslâm hüküm ve fikirlerine aykırı olmayacak şekilde ilk ve orta öğretime ayrılan iki aşamada verilir. Yüksek öğretimde ise, öğretimin gaye ve siyasetinden uzaklaşmamak şartıyla, kültürel bilimler de tecrübi ilimler gibi öğretilir.

MADDE - 170: Bütün öğretim kademelerinde İslâmi kültür öğretimi icab eder. Yüksek öğretimde ise, tıp, mühendislik, fiziki ilimler ve bunlara benzer bilgiler için özel bölümler ayrıldığı gibi çeşitli İslâmi ilimler için de ayrı ayrı bölümler açılır.

MADDE - 171: Ticari, zirai, denizcilik fenleri gibi fen ve sanatlar da bir bakıma ilme tabidirler ve kayıtsız şartsız kabul edilirler. Fakat bu fen ve sanatlar heykeltıraşlık ve resimde olduğu gibi belli bir görüşün tesirinde bulunur ve bu görüş de İslâm’ın görüşüne aykırı olursa, hadarat'a tabidir ve kabul edilmezler.

MADDE - 172: Öğretim programı tek olur. Devlet programından başka bir programa izin verilmez. Devlet programına bağlı eğitim usulüne uygun ve öğretim siyasetini ve amacını gerçekleştirici olduğu ve yabancı olmadığı takdirde özel okulların açılması yasaklanmaz. Ancak hem öğrenciler hem de öğretmenlerin kadın erkek karışmaması şarttır. Ayrıca okul bir zümreye ya da dine, mezhebe ya da kavim veya ırka has olmamalıdır.

MADDE - 173: Hayat sahasında insana öğrenmesi lazım gelen şeylerin, erkek, kadın herkes için ilk ve orta öğretimde karşılanması devlete farzdır. Devlet bunu ücretsiz yapar. Gücünün yettiği kadar da yüksek öğretim imkanlarını herkese ücretsiz olarak sağlar.

MADDE - 174: Devlet, kütüphaneler, laboratuarlar ve diğer bilgi vasıtalarını üniversite ve okulların dışında hazırlar ki fıkıh, usul-ü fıkıh, hadis, tefsir, tıp, mühendislik, kimya, icad ve keşiften ibaret çeşitli dallardaki araştırmaları devam ettirmek isteyenler imkan kazanmış olsun. Ta ki ümmet içinde bir çok icad edici, kaşif ve müçtehid bulunmuş olsun.

MADDE - 175: Bütün merhalelerde öğretim için olan telifatın (yazıların) kötüye kullanılması yasaktır. Bir kimse ister yazar olsun, ister olmasın, kitap basıp yayınlayınca basma ve yayma hakkı kendisinde saklı değildir. Fakat basılmamış ve yayılmamış kendine has fikirler olursa insanlara veriş ücreti alabilir. Aynen öğretmekten ücret aldığı gibi.

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır